Tajemnica
lekarska.
18 maja 2004r.
Prawie 90% Polaków uważa, że ludzie chętniej
chodziliby do psychiatry, gdyby mogli to zrobić
dyskretnie, w tajemnicy przed innymi jak wynika
z badań przeprowadzonych przez TNS OBOP.
Tymczasem psychiatrów podobnie jak lekarzy
innych specjalizacji obowiązuje tajemnica
lekarska.
Podjęcie decyzji o leczeniu psychiatrycznym jest
często odwlekane
w czasie, nawet w przypadku występowania tak
poważnych objawów świadczących o chorobie
psychicznej, jak halucynacje. Wynika to ze wstydu
oraz obawy przed negatywną opinią otoczenia,
nie wyłączając najbliższej rodziny.
Tymczasem, w większości przypadków, im wcześniej
zostanie zdiagnozowana choroba tym pacjent ma większą
szansę na całkowite wyleczenie.
Decyzji o podjęciu leczenia psychiatrycznego nie
sprzyja również fakt,
że jedynie 50% respondentów uważa, iż lekarz
psychiatra nie ma prawa ujawnić informacji o
pacjencie bez jego zgody, nawet najbliższej
rodzinie. Świadczy to o stosunkowo niskiej świadomości
społecznej dotyczącej tego, że lekarza
psychiatrę, tak jak lekarzy innych
specjalizacji, obowiązuje tajemnica lekarska.
Powiadomienie bliskich chorego o jego stanie
zdrowia może nastąpić jedynie w wyjątkowych
okolicznościach.
Ustawa o Zawodzie Lekarza precyzuje kiedy lekarz,
w tym także psychiatra, może czuć się
zwolniony z zachowania tajemnicy lekarskiej.
Do takich sytuacji należy: małoletniość
pacjenta oraz niezdolność rozumienia
przekazywanych choremu informacji. W pierwszym
przypadku psychiatra ma prawo powiadomić rodziców
chorego dziecka, które nie osiągnęło
szesnastego roku życia, o jego chorobie. W
drugiej sytuacji, lekarz może poinformować
wyznaczonych przez sąd opiekuńczy ustawowych
przedstawicieli chorego o jego stanie zdrowia.
„Często leczenie psychiatryczne podejmowane
jest zbyt późno, gdyż zarówno chorzy jak i
ich rodziny starają się nie dostrzegać
problemu
z obawy przed społecznym naznaczeniem. Skoro
dyskrecja stanowi tak istotne kryterium przy
podejmowaniu decyzji o wizycie u lekarza
psychiatry, bardzo ważna jest edukacja społeczeństwa
na temat przysługujących mu praw, w tym także
obowiązku zachowania przez psychiatrę tajemnicy
lekarskiej. Dzięki temu można się spodziewać,
iż więcej osób cierpiących na zaburzenia
psychiczne będzie się zgłaszało do psychiatry
we wczesnym stadium choroby, zwiększając swoje
szanse na całkowite wyleczenie” – mówi doc.
dr hab. Joanna Meder, Zastępca Dyrektora ds.
Lecznictwa
w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.
Badanie dotyczące postaw Polaków wobec leczenia
psychiatrycznego zostało przeprowadzone przez
TNS OBOP w ramach Ogólnopolskiego Programu
Zmiany Postaw Wobec Psychiatrii „Odnaleźć
Siebie”. Przeprowadzono je w sierpniu 2003 r.
na 1000 osobowej, reprezentatywnej grupie mieszkańców
Polski powyżej 15 roku życia. Jego głównym
celem było określenie postaw społecznych wobec
lekarzy psychiatrów i leczenia psychiatrycznego,
jak również rozpoznanie podstawowych barier związanych
z leczeniem psychiatrycznym i sposobów ich
przezwyciężania.
Ogólnopolski
Program Zmiany Postaw Wobec Psychiatrii „Odnaleźć
siebie” ma charakter edukacyjny. Jego nadrzędnym
celem jest przełamanie barier związanych z
leczeniem zaburzeń psychicznych. Program ma za
zadanie przekonać Polaków, że tylko
odpowiednio wczesna diagnoza i wcześnie rozpoczęte
leczenie dają szansę chorym na wyleczenie i
aktywne życie
w społeczeństwie.
Celem akcji jest także zbudowanie pozytywnego
wizerunku psychiatrii wśród innych nauk
medycznych. Patronat merytoryczny nad akcją „Odnaleźć
Siebie” objął Zarząd Główny Polskiego
Towarzystwa Psychiatrycznego. Honorowy patronat
nad programem objął Minister Zdrowia.
Dodatkowych informacji udziela:
Iwona Kubicz,
On Board Public Relations
tel: (022) 644 23 43,
e-mail: ikubicz@onboard.pl
|